گل من!

روزی که شدم دارو ندارت گل من!

گفتی منم آرام و قرارت، گل من!

دیریست فقط چشم به راه تو شدم

این جا بخورد باز گذارت گل من!

***

سو سوی چراغی وزد از کوچه و ...آه !

شاید که دلم باز نشسته سرِ راه

در پرسه ی چشمان من و خلوت شب

آرامش شب های مرا هیچ مخواه !

***

 ١٠ / ٩ / ٨٩  "مهری حسینی"

   + مهری حسینی - ۱٢:٤٦ ‎ب.ظ ; پنجشنبه ۱۳۸٩/٩/۱۸

گم شده

 

پیغمبر احساس دلم گم شده در شهر

انگشت نمای دل مردم شده در شهر

چندی ست به احساس شما معتقدم من

کفری ست که لبریز تَرَنم شده در شهر 

احساس شما سهم دل من که نشد هیچ

دل کوچه ی پامال تفاهم شده در شهر

تندیس جنون سهم مناجات نگاهی ست

دل معبد آلوده ترین خم شده در شهر

ای کاش مرا تا ده بالا بکشاند

 آن خاطره ی غرق تبسم شده در شهر

***

با دست سپیدش ده ما را که نشان داد

 می رفت که تا گم شود آن گم شده در شهر

 تیر  ١٣٧٩/  مهری حسینی   

   + مهری حسینی - ۱:٢٩ ‎ب.ظ ; یکشنبه ۱۳۸٩/٩/٧